Salı, Eylül 3

Eyy sonbahar duy sesimi !

Akli dengemi yitirmis olmam cok olasi. Eyyy tip üstadlari tedavimi ustlenecek birini ariyorum.Hastaligimin adi: Hicbirsey yapmak istememe hastaligi:)  İcimden cikip kendimi olduresim var.Yapmam gereken o kadar cok sey var ki hicbirine konsantre olamiyorum. Kac bin km yol gidip 300kere tatile gttm bu yaz ona bile konsantre olmadgmdan hc tatil yapmis gbi degilim:) Son zamanlarda konsantre olabildgm tek is sevgilim:) Tum mesaimi ona harciyorum:) Sanirim elimdeki projede sevgilim gbi kilometrelerce uzagimda olsa onada 2 dk da konsantre olabilrdim belki) Benden artik bu saatten sonra hicbisey olmaz bu amansiz hastaligin pencesine dustum bir kere. Kimse beni aramasin,ben kimseyi aramiyim,kapi calmasin,evden disari cikmiyim,kimse benimle ugrasmasin (tahammulum yok cnku herkes gerizekaliya baglamis),evdekilerde baska bir yere tasinsinlar ohhhhh sefam olsun harika) Yalniz issiz gucsuz bir aylak oldugumdan bu saltanatlikta cok uzun suremez sanirim:) Saka bir yana her sene oluyor bana bu. Simdi en sevdigim mevsim geliyor bu beni heyecanlandiriyor resmen.Sonbahar gelince okullar acilip hersey normale donunce,evin camlari artik kapatilip evde sessizlik hakim olunca bana huzur gelir ve artik su sacma hastaliktan kurtulurum diye dusunmekteyim:) Sonbahar her yil oldugu gibi yine dirilme mevsimim olsun,can olsun,kan olsun,
Sevgiyle kalin simsiki sarilin :)