Perşembe, Mart 12

nefes..

Cuma oldu, nasil oldu bilmiyorum ya. Dün pazartesiydi, sabah ise gidiyordum, her sabah her aksam önünden gectigim piyade okulunun önünden geciyordum yine.Ciddi bir kalabalik vardi sabahin köründe,bavulunu almis gelmis bir sürü insan,radyoda bir anda "emrin olur"calmaya basladi. Bu aralar pek ilisiyor kulagima malum. Icimden acaba benide alirlar mi iceriye diye gecirdim, girsem oraya yine kapasam gözlerimi o huzuru orda bulabilir miyim dedim. Hemen uyandirdim kendimi sonra. Huzur diye kendimi yaktigim o noktada sabah sabah yine silkeledim kendmi, sali oldu carsamba oldu.. Aksamlar,sabahlar saatler gecti.Hasta olup ise gidemedigim yarim yamalak günler gecti, ama bu hafta hicbirsey degismedi. Neden bilmiyorum henüz yüzüm gülmedi, hersey o pazartesinin gölgesinde hala,, Oysa ne demistim ne karar vermistim? Kalp temizligi yapmistim, önce kendimi,sonra affedemedigim herseyi herkesi affetmeye calismistim,tüm nefes alamadigim engelleri kaldirmistim. Merve gibi devam etmistim yine? Benim kalbim kara degil demistim ya aylardir,kararmasin hic diye terapiler yapmistim kendime? Evet butun günler gecti ve benim tüm cabam pazartesi sabahinin gölgesinde kaldi. Bunu yok etmek icin isterim ki sevgili cuma; etrafima sacabilmem icin o isigi enerjinle dog gunumuze ve icimize isle, bu hasta yatagimda dilegim o dur ki, Rabbim gönülden istenen tüm dualarin müjdecisi olsun.. Amin... 
Sevgiler.. Mervenin Huzur Mujdecisi... 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder