Çarşamba, Şubat 27

İstanbul'da kadin olma gercegidir??!

Gercekten insan ayrimi asla yapmiyorm ama toplu tasima araclarinda cok enteresan ve tuhaf insanlarla muhattap olmak zorunda kaldigim icin cok sinirleniyorum. İnsanlar oylesine bencil,saygisiz ve cahilce yaklasiyor ki guzel bir bayan gordugunde, sasmamak elde degil.Bu durum elbette siz de takdir edersiniz ki kirsala dogru gitmeye basladikca cigir asiyor. Suan bu satirlari kafamin 10cm yakininda dikilen bir adamin,ciglik cigliga telefonda tum ozel hayatini ogrendigimiz bi amcanin,15-20kisili minibuse 7391)38102839kisi alarak insanlara banknot gozuyle bakan beyinden terk bir soforun, dahasi kendi aralarinda 'kendi dillerinde' espri yapip gulen yuksek sesle sacmalayan giyimini sacini basini tam olarak algilayamadigim gencimsi tiplerin oldugu bir minibusten yaziyorum. Hala maalesef ki param olmadigindan bir arabam yok. Ve devamli olarak toplu tasima araclarin kullanmak zorudayim.gece ve gunduz :/ İstanbul sinirinda oturuyorum ve hergun sunu anliyorum ki eger araban yoksa ve tuzlada oturuyorsan ve bayansan, bakilabilitesi olan bir kadinsan gonlunce yasamaya asla hakkin yok.Devlet buyuklerimiz,onemli sahsiyetlerimiz kendi arabalarinin disinda 73920472tane arabada peslerinde dolastiriyorlar oldukca merak ediyorum sadece 1hafta tum hayatlarini toplu tasima araclarini kullanarak gecirselerdi acaba ne olurdu? Bu oyle metronin,metrobusun onune gecip yalandan 3-5metre surup cekip gitmekle ayni sey degil acaba bunu fark edebilirler miydi?? Bu elbette ki sadece devletin cozmesi gereken bir durum degil.bizlerde bu durumu oldukca zorlastiriyoruz sanirimz Gittikce daha cigirdan cikan,cahillesen,BENCİLLESEN bu halk ne zaman birseylere daha insanca yaklasmaya baslayabilecek bilmiyorum.Cocuklarimiza toplu tasima araclarinda nasil dawranilmasi gerektigini ogretirdik eskiden.Artik oyle birsey var mi emin degilim. Bu cumlelerimi elbette ki genelleme yapilarak kurmuyorum ama ozellikle erkeklerimiz bu konuda oldukca anlayissiz. Dun metroda kcaginda cocugu olan bir bayana yine biz bayanlarin atlayarak yer vermesi oldukca ilgi cekiciydi.erkeklerimiz neredeydi? Yuzumuze bakiyordu? Erkekli yapmak sadece sevgiliye mini etek giydirmeyip facebookunda onunla knusma bnu engelle diyerek m oluyordu? Benim kafamda kurdugum 'erkek' sifati pek boyle degil acikcasi. Uzuluyorum. Kadinlari oldukca taciz objesi olarak goruyorlar ki bu durum cidden igrenc. Sacma sapan laf atmalar,ilginc tavir ve bakislar,belki daha fazlasi. Bu durum sadce toplu tasima araclarinda mevcut degil. Araba kullanan kadinlar icinde bu durum maalesef gecerli.Bana bakacak ve laf atacak diye yanlislikla arabama carpan beyin yoksunu insanlari gordum.Eline ne gececekti onu bende bilmiyorum acikcasi. Bende bazen birilerine sapiklik yapmak istiyorum laf atmak istiyorum ozellikle bos zamanda yaratilanlara))) ama seviyemi bozmuyorum)) Ayip etmiyorum) Toplu tasima diye uslu duruyorum) Kadinlarimiza da sesleniyorum ki nolur gecenin bir körü olmadik kiyafetlerle toplu tasima araclarini kullanip sonra tacize ugradik diye aglamayin nolur. İnanin sizin cesaretinize de ayri bir hayranim. Asla ben bu tabri onaylamiyorm tabi ki yatiklari his degil herkrs istedigi yere istedgni giyerek gidebilmeli,ama takdir edersiniz ki henuz o kadr avrupa avrupa olmadk. Ayak udurmak sart. Offf yemin ederim yazarken bile icim sisti.bazen yerinde susmak lazim,
Sevgilerr,,, ))


Perşembe, Şubat 21

mart menekşeleri,,,

Bir aşk romanı okuyorum birkaç gündür.Alıp alıp götürüyor beni bir yerlere.Güçlü ama içi acıyan bir kadının hikayesini anlatıyor.Benim içim burukuyor.Aşk acısı filan çekmiyorum,üzgün de değilim, zaten buna hakkım olmadığını anladım.Sanırım normal tepkiler veremiyorum ben hayatın sürprizlerine.Aşk ile ilgili bu zamana kadar başıma ne gelirse gelsin aldığım tepkilerin çoğu ''bunu nasıl başarıyorsun?'' oldu.İçimde ne yaşanırsa yaşansın kaldığım yerden devam etmeye,arkama değil önüme bakmaya,kırıklıklarla değil umutlarla ilgilenmeyi başardım.Hayatımda birkez olsun içim acıyorsa bunu yaşayayım,üzüleyim,ağlayayım,pişman olayım ne biliyim hep onu yaşayıp onu düşüneyim istedim.Ama tüm sevdiklerim bu sefer de bundan şikayetçi oldu.Bana yakışmıyormuş)) Hissettiklerimi yaşasam dert yaşamasam dert oldu :) Ama aslında bende pek sevmedim o kadını.Ben galiba kendi kabuğumda mutluyum.Sanırım tekrarı olmayacak bir daha.Aslında söz konusu yaşadığım o güzel 4 ayın hiçbir tekrarı olmayacak.Bu salak duygu kadını olma çabalarımın hiçbir halta yaramadığını gördüm deneyimledim)) Herkes de sanırım görmüş oldu)Mantık benim için her zaman doğru yol)Yanıma kalan tek şey öğrendiklerim oldu.Bir insan için emek vermenin ne olduğunu öğrendim,çabayı öğrendim,ayak uydurmayı öğrendim,o güldüğünd e gülüp o ağladığında ağlamayı öğrendim.Sadece gönüld en bağ kurduktan sonra şartları göz ardı etmeyi öğrendim.Ben bunları hiç öğrenmemiştim asla öğrenmek istemedim belki de  bilmiyorum.Ama şimdi yanıma kalan bu güzel şekerleri koydum poşetime, şimdi onları dağıttığımda mutlu olacak bir çocuk bekliyorum :) onu arıyorum :) Aslında bunları yazmam doğru mu bilmiyorum.İçim pır pır.Sayfalar dolusu yazasım geliyor aynı anda ölesiye sessizliğe gömülesim.. Benim yazmaktan başka tedavim yok.Bana iyi gelen bu.Okuyan,anlayan,anlamayan,eleştiren,destek olan olmayan tüm sevenlere teşekkür ederim.

Unutmayınız hayat sevdiğinizi,özlediğinizi söylemeniz için devam ediyor akıyor gidiyor.Sımsıkı tutun o elleri,hayat aşkla güzeldir,onunla güçlüdür..
   sevgiler)) <3